Gustaw Morcinek właściwie Augustyn Morcinek (1891-1963)

działacz publicystyczny, autor książek o środowisku górniczym („Łysek z pokładu Idy, „Wyrąbany chodnik”, „Pokład Joanny”). W roku 1954 dyrekcja Dolnośląskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego w Wałbrzychu wystosowała pismo do Gustawa Morcinka prosząc go o napisanie powieści o młodzieży pracującej w dolnośląskich kopalniach węgla. Pisarz przystał na tę propozycję. W wywiadzie prasowym z października roku 1954 czytamy: „Chcę spędzić w Wałbrzychu kilka tygodni, poznać ludzi, przypatrzyć się krajobrazowi, rozejrzeć się wśród waszych problemów i usiąść do pisania. […] Tytułu jeszcze nie mam. Jeśli chodzi o treść, chciałbym ukazać proces „aklimatyzacji” młodych chłopców przybyłych tu z całej Polski. Chciałbym pokazać jak tworzy się nowa górnicza tradycja na dolnośląskiej ziemi, jak rosną tu ludzie fedrując węgiel i umacniając polskość Dolnego Śląska – krainy węgla, wielkiego przemysłu, pięknych i bohaterskich dziejów”. Morcinek zamieszkał w apartamencie Domu Zdrojowego w Szczawnie, zapewnione miał zabiegi lecznicze, bezpłatną opiekę i nawet sekretarkę. Inspirowany warunkami życia i pracy tutejszych górników napisał powieść, której akcja rozgrywa się w większości pod ziemią, na pokładach wałbrzyskiej kopalni „Victoria” zagrożonej zalaniem.

Na zdjęciu: dwóch naszych Kolegów z Zarządu Towarzystwa Miłośników Szczawna – Zdroju – Jerzy Kosmaty i Antoni Borowiec, którzy całe swoje zawodowe życie związani byli z wałbrzyskim górnictwem. Jerzy i Antoni kilka lat temu odeszli na wieczną szychtę. Zawsze będziemy wspominać ich ciepło i z serdecznością…

Tekst: Iwona Czech